FUTURO IMPERFECTO. (2010), XULIA ALONSO DÍAZ

“COMO TODOS OS DÍAS DESPOIS DA xornada laboral matutina viñas recollerme ti ao traballo, arredor das dúas e media. Ao saír eu, sempre, todos os días, estabas alí e xuntos iamos para á nosa casa. Aquel día atopeite durmido, case inconsciente, no asento do coche. Cando montei, abriches os ollos, sorríchesme coma se estiveses a soñar comigo e ao espertar a miña presenza che producise un profundo alivio. Ía un sol espléndido, polo que decidimos xantar no Breadouro, un lugar na praia do Vao onde iamos a miúdo des que nos coñecemos, por onde paseamos o embarazo de Lucía e, durante os anos que viñeron, paseamos o noso amor ameazado pola morte pero vivo”.

P. 16

 

Futuro imperfecto, de Xulia Alonso Díaz.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s